18 Haziran 2011 Cumartesi

HEPATİT C İNFEKSİYONUNDA TANI ve TEDAVİ

Hepatit C infeksiyonunun tanısında kullanılan testler nelerdir?

 Anti-HCV: Tarama testi olarak kullanılır. Rutin olarak anti-HCV taranmasına gerek yoktur. Bu test tanımlanmış risk faktörü saptanan olgularda yapılmalıdır. “Enzyme Immunoassay” (EIA) ile anti-HCV testi yapılması önerilenler:

  • 1996 yılından önce kan ve  kan ürünü transfüzyonu yapılanlar
  • Kan ve kan ürünlerini sürekli kullanan hastalar (hemofili gibi)
  • “Human immunodeficiency virus” (HIV) ve hepatit B virus (HBV) infeksiyonu olanlar
  • Hemodiyaliz hastaları
  • Kan, organ veya doku vericileri
  • Organ transplantasyonu yapılanlar
  • Başka bir nedenle açıklanamayan transaminaz yüksekliği olanlar
  • İntravenöz ilaç kullanma alışkanlığı olanlar
  • Hepatit C virusu (HCV) ile infekte anneden doğan bebekler (doğumdan 18 ay sonra)
  • HCV pozitif kan ile perkütan veya mukozal teması olan sağlık çalışanları

Anti-HCV testi virüs alındıktan sonra ilk 4-10 hafta süresince ve immün sistemi baskılanmış olanlarda  negatif bulunabilir.


Nükleik asit testleri:
Tarama testleri ile anti-HCV pozitif bulunan hastalarda vireminin gösterilmesi gerekir. Bu amaçla HCV-RNA’nın serumda gösterilmesi esastır. HCV-RNA genellikle virus alındıktan sonra 1-2 hafta içinde saptanır. Kalitatif RNA testleri  viremiyi göstermek için yeterli  olmakla birlikte, tedavi planlanan hastalarda ve tedavi takibinde HCV-RNA kantitatif olarak belirlenmelidir. Kalitatif HCV-RNA testleri için alt sınır 50 IU/mL olmalıdır.

Viral genotip tayini:Hepatit C infeksiyonunda tedavi süresini ve tedaviye yanıt olasılığını belirlemek için tedavi öncesi dönemde mümkünse genotip tayini yapılmalıdır. Genotip tayini maliyet-etkindir.

Biyokimyasal testler:Tanıda biyokimyasal yöntemlerle karaciğer hasarının gösterilmesi önemlidir.
Serum transaminazlarının yüksek olması genellikle inflamasyon ve fibrozis  ile uyumlu olmakla birlikte, normal olması karaciğer hasarının olmadığını göstermez.
Karaciğer biyopsisi:

Biyopsi karaciğer patolojilerinin diğer nedenlerinin dışlanması, nekroz ile inflamasyonun derecelendirilmesi ve fibrozisin evrelendirilmesi için gereklidir. Transaminaz düzeyleri dikkate alınmaksızın başlangıçta karaciğer biyopsisi yapılması tedaviye karar vermek için yol göstericidir.

Kronik hepatit C (KHC) infeksiyonunda tedavinin hedefleri nelerdir? Primer amaç HCV’nin eradikasyonudur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder